Zaterdagochtend. Voor veel ouders met jonge kinderen staat die in het teken van sportactiviteiten. Voor mij ook. Het brengt nog weleens een spagaat teweeg als een voetbalwedstrijd botst met een atletiektraining en er ook nog eens een volleybaltoernooi is. Deze zaterdag is niet zo’n dag. Vandaag is sportluw. Pinksteren, half Nederland is weer een weekendje weg.
Ik breng de dochter van 11 naar atletiek en ga zelf gelijk een uurtje hardlopen om en door de Leidse Hout; een van mijn favoriete plekken van Leiden. Nou ja, eigenlijk tien van mijn favoriete plekken van Leiden. De Leidse Hout is een verzamelnaam voor theehuis, paviljoen, park, hertenkamp en een handvol jeugdherinneringen.
Dit plekje is er na 35 jaar nog steeds:
Ik schreef er vorig jaar een gedicht over voor de boekenweek aan de hand van het thema Eerste Liefde. Ik droeg het voor tijdens de Leidse stadsdichtersverkiezing.
Kikkerpolder
Dit was ons plekje, waar we kusten en meer
achter de struiken, tussen het riet,
onder de wilgen, waar niemand je ziet.
Je gooide steentjes in het water
dat kabbelde in de kou
en beloofde plechtig: later
zal zo ook onze liefde zijn
de kringen die we maken
zullen versmolten raken
en ik geloofde jou
Maanden later hoorde ik dat
je het niet deed met mij alleen
je ging hier ook met Guido heen
en Benjamin en Ed en Mat.
Nu gooi ik hier mijn hart in het water
en blijf zitten met een steen
