Hope ik gaf mijn lief een zeeschildpad en een armbandje erbij waarmee ze die kon volgen online kon ze zien waar de schildpad was een spoor van stippellijnen trok kriskras door de oceaan tikte de Cariben aan en koerste met een kleine cirkel om Grenada die deed denken aan mijn eigen rondje Singelpark in Strava af op Zuid Amerika ze droeg een zender en heette Hope een gepaste naam voor een lederschildpad. eerst las ik legerschildpad en stelde me een vaartuig voor dat in de Golfstroom dreef een gepantserde diepzeespion die onderdook en langs de bodem patrouilleerde en opgespoorde duikboten ongenadig torpedeerde een amfibievoertuig dat aan land kroop en zijn lading traag begroef in een ondiepe kuil op het Surinaamse strand om vervolgens tergend langzaam terug te slepen naar de waterkant en daar verloor ze de zender die ze droeg de stippellijn is ook gestopt een knipperend icoon staat stil op een moment van eeuwig eitjes leggen als je klikt op Hope is er niets net als de meeste schildpadbaby’s is de webpagina verdwenen of vermist mijn lief draagt de armband toch want dat ze Hope niet meer ziet zegt ze, betekent nog niet dat ze er niet is
