Category: Uncategorized

Het is de week van de meivakantie waarin iedereen vrij is. De oudste dochter is samen met mama naar Malta gevlogen. Een reis die al maanden in de wachtkamer zat, tussen ziekenhuisopnames en uitgestelde plannen. Maar nu zijn ze weg. Echt weg. Zon, zee, samen. Wij blijven achter. En dat is te zien. Er hangt […]...

‘Hé, hoe gaat het?’ Ik laat een video aan de dochter van veertien zien. Omdat ik al weet wat er gaat gebeuren. @Barbamarcish smeert twee boterhammen met chocopasta, legt ze verkeerd op elkaar, pakt ze vast in de pasta en neemt een hap van het droge stuk. ‘En nu? Hoe gaat het nu met je?’ […]...

De jongste dochter maakt een radslag, tussen een stapel schoolboeken en een tas die nog uitgepakt moet worden. Vier maanden liep ze op krukken, maar nu landt ze weer op twee voeten. Met een brace, dat wel. Maar ze draait. Een radslag gaat naadloos over in een dansje voor de eindmusical. Aan de andere kant […]...

De vakantie is die wonderlijke periode waarin de tijd zich niets aantrekt van klokken. ‘Hoe laat is het?’ vroeg de bijna-zestienjarige toen hij met zijn haar nog in slaapstand de trap af sjokte. ‘Half twee.’ ‘’s Ochtends?’ Hij is het levende bewijs dat een mens prima kan overleven op zuurstof en groepsapps, zolang niemand aan […]...

in een huis dat slaapt of ten minste doet alsof de jongste heeft een laptop haar slaapkamer in gesmokkeld als ze de regels van Floor beneden kijkt weet ze dat ik de tv uitzet na een uur nu duurt het net iets langer de pubers slapen echt op een manier waar zelfs het bed respect […]...

Welkom in de wondere wereld van het gezinsleven met pubers. Een wereld waarin de wasmand een bodemloos zwart gat lijkt, wiskunde wordt gezien als een persoonlijke aanval en de wifi-verbinding belangrijker is dan zuurstof. Het is zaterdagochtend. Terwijl ik mijn eerste kop koffie nog niet op heb, klinkt er een verontwaardigde basstem vanaf de bovenverdieping. […]...

De eerste zaterdag na de kerstvakantie was het na twee weken Hallmark films, legpuzzels en teveel Battle Royale tijd voor culturele verheffing. Dat dit samenviel met de dag waarop de gevoelstemperatuur in Amsterdam de -10 aantikte, was een detail dat we in ons enthousiasme even over het hoofd zagen. Terwijl de rest van Nederland met […]...

De donkere dagen voor kerst hebben iets samenzweerderigs. De kerstvakantie is als een warme deken die niet netjes wordt ingestopt, maar gewoon over ons heen wordt gegooid. We slapen uit. We maken schaamteloos legpuzzels. En we ontdekken opnieuw dat zelfs vrede op aarde zijn grenzen kent. Want in dit huis bestaan er twee legpuzzelkampen. De […]...

Het is weer die tijd van het jaar waarin de middenstand ons wil influisteren dat we al druk aan de kerstkransen moeten, maar rustig aan, mensen. Laat Sinterklaas eerst even zijn schoenen uitzetten. Ik moet zelf nog een paar cursussen rijm verzorgen, en thuis zitten we nog tot onze oksels in de jaarlijkse kartonstorm. Wij […]...

Weer een vakantie, weer een ziekenhuis. Het is inmiddels bijna een traditie; een sombere running gag van het gezin. De nacht is nog niet voorbij of we zitten al op plastic stoelen, met een arts die je aankijkt met die vermoeide blik van ik weet het ook niet meer. Je hebt drie nachten slaap gemist, […]...